“Gün olur, alır başımı giderim,” dedi şair… Gün olur, bu hayal gerçekleşir, alır başını gidersin; şu ada senin, bu ada benim, yelkovan kuşlarının peşi sıra… Çiçeklerin gürültüyle açtığı, gürültüyle tüten..
“Gün olur, alır başımı giderim,” dedi şair…
Gün olur, bu hayal gerçekleşir, alır başını gidersin; şu ada senin, bu ada benim, yelkovan kuşlarının peşi sıra… Çiçeklerin gürültüyle açtığı, gürültüyle tüten topraklara… Yeni bir başlangıca…
Bir küçük ev yaparsın kendine; tahta panjurlu, tahta duvarlı… Başına kadar mavi, başına kadar güneş… Rüzgâr sesi, kuş sesleri deli gibi… Küçük bahçesi zakkumlu, palmiyeli, nar ağaçlı… Ve çiçekler, çiçekler…
Günler geçer, komşuların olur, çoğalırsın… Sabahları gözlerini gürültüyle açarsın, gürültüyle egzoz tüten caddelere… Başına kadar beton, başına kadar gölge… Rüzgâr susar, kuşlar göç eder… Palmiye kurur, zakkum, nar ağacı, çiçekler boyun büker…
Gün olur, alır başını gider hayaller…
